[ Cóż myśleć o tym, kiedy Żyd pisze, że wszystkiemu winni są Żydzi? Można czytać, ale lepiej nie wierzyć przechwałkom.  J.B.]

Brat Nathanael Kaper

tłumaczenie Ola Gordon

http://www.realjewnews.com/?p=62

Światowe żydostwo zorganizowało cztery rewolucje

Oliver_Cromwell

Oliver_Cromwell

Pierwszą z nich była angielska rewolucja w 1649 roku sfinansowana przez holenderskich Żydów, kiedy Cromwell dokonał królobójstwa. Jak nakazali żydowscy finansiści, w roku 1656 Cromwell otworzył drzwi dla wypędzonych z Anglii Żydów.

Drugą była rewolucja francuska rozpoczęta w 1788 roku, zorganizowana i sfinansowana przez światowe żydostwo, w której również dokonano królobójstwa oraz zburzono ustanowiony porządek chrześcijański. I znowu skorzystali na niej Żydzi, gdy w 1789 roku zniesiono wszelkie nałożone na nich restrykcje i nastąpiła ‚wielka emancypacja Żydów’.

Trzecią była rewolucja bolszewicka w Rosji, która jest tematem tego artykułu. Była również sfinansowana przez żydowskich bankierów pod przywództwem Jakuba Schiffa z żydowskiego banku Kuhn, Loeb Co. Żydzi otrzymali wysokie stanowiska w sowieckim rządzie i po raz trzeci dokonali królobójstwa na chrześcijańskim monarsze.

Dr Fahey w swojej pracy „Władcy Rosji” cytuje amerykańskiego ewangelistę przebywającego w Petersburgu w latach 1907-1918: „w październiku 1918 roku na 388 członków rewolucyjnego rządu tylko 16 było rodowitymi Rosjanami. Reszta to Żydzi poza wyjątkiem jednego Murzyna. Wielu z nich przybyło z nowojorskiej dzielnicy Lower East Side.”

Czwartą była hiszpańska wojna domowa w 1936 roku sfinansowana przez bolszewickie żydostwo, ale pomyślnie odparta przez Franco i Niemcy.

Piąta rewolucja ma miejsce teraz i jest na międzynarodową skalę z siedzibą w Ameryce. Jest to żydowski program stworzenia NWO, w którym oligarchami są Żydzi tacy jak: Richard Perle, Paul Wolfowitz, William Kristol, syjonistyczni neokonserwatywni doradcy skorumpowanego przez Żydów prezydenta George’a Busha. Organizatorem tej rewolucji jest Izraelskie lobby znane jako AIPAC.

Ciemną nocą 16 lipca 1918 roku cara Mikołaja II wraz z jego chrześcijańską rodziną zastrzelili i zabagnetowali z zimną krwią następujący Czekiści żydowscy:

  1. Jacob Jurowski – czeski Żyd
  2. Sergei Medwedjew
  3. Lew Nikulin – czeski Żyd
  4. Piotr Jermakow
  5. Fiodor Waganow –nowojorski Żyd
  6. Jakub Swierdłow (Jankiel Solomon), pierwszy prezydent Związku Radzieckiego. Wydał rozkaz wymordowania carskiej rodziny. Swoją anty-chrześcijańską karierę rozpoczął dołączeniem do Rosyjskiej Socjal-Demokratycznej Partii Pracy w 1902 roku.

Był to początek hurtowej rzezi dokonanej na ponad 8 milionach rosyjskich prawosławnych chrześcijan w latach 1918 – 1943.

Główni żydowscy mordercy chrześcijan:

a) Leon Bronstein (Trocki) – szef radzieckiej Armii Czerwonej

b) Grigory Apfelbaum (Zinowiew) – szef Tajnej Policji, skonfiskował należące do Kościoła nieruchomości, zamordował dziesiątki tysięcy prawosłąwnych chrześcijan

c) Maksim Wallach (Litwinow) – radziecki minister spraw zagranicznych

d) Solomon Lozowski – wiceminister spraw zagranicznych

e) Juri Andropow – żydowski szef radzieckiego KGB

Znany dziennikarz żydowski przyznaje, że w 1934 roku, 38% czołowych urzędników zbrodniczego stalinowskiego reżimu stanowili Żydzi:

1. Łazar Moisejewicz Kaganowicz: na jego rozkaz wymordowano miliony prawosławnych chrześcijan. Rozkazał zniszczenie setek chrześcijańskich kościołów łącznie z moskiewską katedrą Chrystusa Zbawiciela. W 1991 roku, po spędzeniu życia w iście książęcych warunkach popełnił samobójstwo z obawy przed „otwartym społeczeństwem” czyli glasnost, która mogłaby ujawnić jego zbrodnicze czyny.

2. Ilja Erenburg: minister stalinowskiej sowieckiej propagandy. Napisał: „Niemcy nie są istotami ludzkimi. Nic nie daje nam większej radości niż zwłoki Niemców.”

3. Jewgeni Khaldej: fotograf Armii Czerwonej. Urodzony w żydowskiej rodzinie na Ukrainie. Wyreżyserował powieszenie flagi z sierpem i młotem na berlińskim Reichstagu w 1945 roku, symbolu rzezi milionów chłopów i chrześcijan, określając go jako „narodowy rosyjski symbol sprawiedliwości, zwycięstwa i zemsty.”

4. Bela Kun (Cohen): dyktator na Węgrzech w roku 1919, później główny terrorysta Stalina na Krymie. Jego następcą był Matyjas Rakosi, żydowski komunistyczny masowy morderca węgierskich chrześcijan.

5. Mosze Pijade: szef Jugosłowiańskiej Komunistycznej Armii Ludowej, główny morderca setek tysięcy jugosłowiańskich chrześcijan.

Współczesna Rosja

Rosyjski prezydent Wladimir Putin, w przeciwieństwie do opinii Dawida Duke’a że promuje społeczeństwo białych, raczej promuje odbudowę historycznej religii i kultury Rosji – rosyjskiego chrześcijaństwa prawosławnego.

W niedawnym oświadczeniu złożonym przed rosyjskimi chrześcijanami prawosławnymi w Ameryce powiedział: „Teraz macie wierzącego jako szefa rządu Rosji.”

Putin dobrze zareagował odmawiając prośbie żydowskich naukowców rosyjskich by ze szkół państwowych wyeliminował naukę prawosławia. Międzynarodowy Ruch Gejowski również musiał się wycofać kiedy Putin zakazał organizowania Parad Gejowskich od czasu kiedy doszedł do władzy w 2000 roku.

5 listopada 2007 roku w Moskwie obchodzono Rosyjski Dzień Jedności, na którym słychać było hasła anty-żydowskie takie jak „śmierć Żydom”. Obecnie światowe żydostwo krytykuje Putina za zezwolenie tego święta jak również za nie odżegnanie się od niego.

Zegar tyka zanim nastąpi ogromny bunt przeciwko Żydom w Ameryce i poza jej granicami. Historia nauczyła nas, że kiedykolwiek Żydzi uzurpują sobie prawo siły, występuje w końcu reakcja ze strony goszczących ich narodów. By temu zapobiec muszą oni przedłożyć interesy goszczącego ich narodu przed ich własny syjonistyczny program.

Jako uliczny ewangelista proponuję inne rozwiązanie, które nazywam „ostatecznym rozwiązaniem chrześcijańskim”. Żydzi muszą odrzucić swój rasistowski judaizm, „reakcyjną” religię i przejść na chrześcijaństwo.

Niektórzy mówią, że wielu Żydów nie bierze udziału w programie syjonistycznym, lecz są zwykłymi obywatelami żydowskimi. Ale według mnie jest to „wina zbiorowa”, której podlegają wszyscy ci, którzy nie odrzucają programu żydowskiego. Ja, podobnie jak wielu innych, wyrzekłem się judaizmu i stałem się prawosławnym chrześcijaninem. Jeśli ja, były Żyd mogłem pokochać Jezusa Chrystusa, dlaczego oni nie mogą?

Żydzi zamordowali rodzinę cara Rosji

Brat Nathanael Kapner

Zamordowanie rodziny cara Rosji obok ukrzyżowania Chrystusa było najbardziej cynicznym czynem w historii ludzkości.

Członkowie rodziny cara Rosji Mikołaja II byli pobożnymi chrześcijanami prawosławnymi. Byli przykładem wszystkiego co jest cenne w rodzinie, szczególnie bogobojności i miłości względem bliźniego.

Anty-chrześcijańscy Żydzi zamordowali tę miłość! Od tamtej pory świat był świadkiem i odczuł efekty upadku rodziny – podstawy etycznego chrześcijańskiego społeczeństwa. Ale anty-chrześcijańscy Żydzi tacy jak Jakub Schiff, szef Kuhn & Leob Bank, którzy sfinansowali rewolucję bolszewicką, dokonali zemsty na cywilizacji chrześcijańskiej.

To ten Żyd, Jakub Schiff, sprowadził Leona Trockiego (Lew Bronstein) do Nowego Jorku w lutym 1916 roku. Trocki rekrutował rosyjskich Żydów ze społeczności żydowskich imigrantów w dzielnicy Manhattanu Lower East Side i szkolił ich na rewolucjonistów.

12 marca 1917 roku Trocki wraz z 300 dobrze wyszkolonymi komunistami żydowskimi z Manhattanu weszli na pokład norweskiego parowca „Kristianfjord” by dotrzeć do Petersburga w Rosji. Ich celem było ustanowienie marksistowskiego rządu pod przywództwem Lenina, Trockiego i Stalina. Przed odpłynięciem grupy Jakub Schiff wręczył im 20 milionów USD w złocie.

Ucieczka rodziny carskiej i prześladowania jej przez żydowskich komunistów

Przy wsparciu social-demokratycznej partii i wielu zarządzanych przez Żydów rad, Lenin razem z przybyłym z Nowego Jorku Trockim, przejęli stery rządu Kerenskiego.

W sierpniu 1917 roku rodzina cara uciekła do Tobolska na Syberię. Do kwietnia 1918 mieszkali w Domu Gubernatora. Mieli nadzieję uciec do Anglii gdzie król Jerzy V, kuzyn Romanowów, mógłby gwarantować im pobyt. Ale ten odmówił z powodu nacisku żydowskich grup.

22.04.1918 Żyd Jakub Swierdłow, pierwszy prezydent Związku Radzieckiego wysłał swojego sekretarza, Żyda Jankiela Jakowlewa do Tobolska by wyperswadować carowi Mikołajowi II zgodę na traktat pokojowy Breast-Litowsk. Car odmówił gdyż uważał, że traktat ten będzie „wieczną hańbą Rosji”. Zgodził się na powrót do Moskwy kiedy poinformowano go że Niemcy udzielą mu azylu.

Kiedy dotarli do Ekaterynburga na Uralu pociąg zatrzymała rada regionalna zdominowana przez Żydów Goloszczekina, Kafarowa, Wojkowa i Syromolotowa. Ci czterej komuniści żydowscy mianowali innego Żyda, Jakuba Jurowskiego, syna byłego skazańca, na szefa lokalnej Czeki (sowiecka tajna policja) w Ekaterynburgu. Zadaniem Jurowskiego było uwięzienie, zaplanowanie i wykonanie egzekucji na carskiej rodzinie Rosji.

Żyd Jurowski przeniósł rodzinę cara do domu zamieszkałego kiedyś przez bogatego żydowskiego kupca Ipatiewa, robiąc z niego więzienie dla cara i jego rodziny. Należy zauważyć, że Ekaterynburg nazwany na cześć Św. Katarzyny Wielkiej, w 1924 roku zmienił nazwę na „Swierdłowsk” dla uczczenia Jakuba Swierdłowa, który wydał rozkaz egzekucji carskiej rodziny.

4.07.1918 – Żyd Jurowski zwolnił wszystkich żołnierzy rosyjskich strzegących cara z wyjątkiem Pawła Medwediewa, żydowskiego szpiega Czeki. Lojalnych wobec cara żołnierzy Jurowski zastąpił żydowskimi mordercami z Węgier. Wszyscy byli żydowskimi komunistami, o czym świadczą wykonane przez nich napisy na ścianach.

15.07.1918 – dwaj przedstawiciele Sowieckiej Komisji Nadzwyczajnej, z których jednym był Żyd Filip Goloszczekiin, przyszedł do domu Ipatiewa z rozkazem od Żyda Jakuba Jurowskiego by dokonać egzekucji na carskiej rodzinie Rosji.

Po północy 7.07.1918 Żyd Jurowski sprowadził do sutereny cara Mikołaja, carycę Aleksandrę, ich cztery córki, pokojówkę, lekarza, kucharza i służącego. Car na rękach zniósł swojego następcę Aleksa. Powiedziano im, że będą pozować do zdjęcia grupowego. Tam czekali na nich żydowscy mordercy: Medwediew, Pikulin, Jermakow i Jaganow. Medwediew twierdził, że w czasie egzekucji był na zewnątrz, nieczyste sumienie zmusiło go do kłamstwa.

Żyd Jurowski wyciągnął wtedy rewolwer, wycelował bezpośrednio w głowę cara i strzelił. Car Mikołaj II zmarł natychmiast. Następnie zastrzelił wykonującą znak krzyża carycę Aleksandrę. Potem Olgę, Tatianę, Marię i Anastazję. Pokojówka Demidowa przeżyła pierwszy strzał, więc mordercy z żydowskiej Czeki dźgali ją 30 razy bagnetami.

Kiedy w pomieszczeniu zaległa cisza oprawcy usłyszeli jęk. Aleksy był jeszcze żywy i w ramionach cara. Podszedł do niego Żyd Jurowski i oddał dwa strzały w ucho chłopca. Wszyscy członkowie rodziny carskiej leżeli z wieloma ranami na podłodze. Spływała krew.

Żydowska tajemnica

Robert Wilton, moskiewski korespondent londyńskiego Times’a w latach 1902-1919, napisał w książce ” The Last Days Of The Romanovs” (Ostatnie dni Romanowów), a Żydowska Rada Deputowanych i Stowarzyszenie Anglo-Żydowskie w W. Brytanii opublikowały wywiad ze Starynkiewiczem, żydowskim prawnikiem, który był wtedy ministrem sprawiedliwości w regionie Uralu.

Starynkiewicz mianował innego Żyda, Mikołaja Sokolowa do pomocy w śledztwie dot. tych morderstw. Żydowski prawnik Starynkiewicz kłamał mówiąc, że jego zespół śledczych (sami Żydzi) nie znaleźli dowodów na udział Żydów w tym mordzie.

Było to bezczelne kłamstwo i nie było nic co mogłoby o tym poświadczyć. Jego kłamstwo miało na celu zmylenie sprawy w oczach organizacji żydowskich.

Ale jak sam Jezus powiedział: ” Nie ma nic ukrytego co nie będzie ujawnione,” prawda na temat największej zbrodni żydowskiej jest obecnie ujawniana.

Żydzi, każdy z nich, ponoszą „zbiorową winę”. Lepiej niech wyrażą skruchę zanim będą osądzeni przez Jezusa Chrystusa.

Łazar Kaganowicz

Pomysł że świat jest dłużnikiem Żydów za wysuwane przez nich roszczenia nt. tego co im się przydarzyło więcej niż pół wieku temu, ma ciekawe konsekwencje, a mówiliśmy o tym krótko we wcześniejszych programach, ale właśnie skończyłem czytać książkę, która naprawdę rzuca dużo światła na całe pojęcie reparacji – i na pytanie, kto jest winny komu.
Książka jest biografią Łazara Kaganowicza, jednego z najbardziej krwawych rzeźników komunistycznych w latach 1930 i 1940, człowieka numer dwa na Kremlu przez wiele lat. Książka „Wilk Kremla” została napisana przez Stuarta Kahana, amerykańskiego Żyda, który jest siostrzeńcem Kaganowicza. W 1981 roku Kahan udał się do Związku Radzieckiego i przeprowadził ze swoim wujem długi wywiad – w języku jidysz – w celu napisania tej biografii i jest ona kopalnią wiedzy.

Podsumowując, Łazar Kaganowicz był Żydem wychowanym w żydowskiej tradycji, chłopiec odbywający naukę w jesziwie by w życiu kierował się zawsze tym co jest najlepsze dla Żydów, i rzeczywiście to przykazanie występuje wyraźnie kilka razy w książce. Na pierwsze zebranie Partii Komunistycznej wybrał się w 1911 roku, gdy miał 18 lat, aby usłyszeć przemówienie żydowskiego komunisty Trockiego w synagodze w Kijowie; to prawda – w synagodze. Szybko awansował w wewnętrznych kręgach Partii Komunistycznej, w skład której wchodziło wiele więcej Żydów niż pogan. Jego sukces był wynikiem przede wszystkim jego agresywności i bezwzględności. W komunistycznej
działalności nie powstrzymał się przed niczym, bez względu na to jak było to brutalne i krwawe. On
nawet zabijał kolegów Żydów kiedy stawali mu na drodze. Był gangsterem wśród gangsterów.

W 1930 Kaganowicz zorganizował specjalny dział sowieckiej tajnej policji i został jej szefem. Mówiło się o nim jako dziale od „mokrych spraw” czyli „krwawych”.

Oznacza to, że przeprowadzał tajne masowe egzekucje, w rodzaju przeprowadzonych później w Winnicy
na Ukrainie i Katyniu w Rosji i tysiącu innych miejsc na terenie Związku Radzieckiego w ciągu najbliższych dwóch dziesięcioleci. Kaganowicz został komisarzem odpowiedzialnym za masowe morderstwa. Jednak gdy wojska niemieckie dokonały inwazji Związku Radzieckiego w 1941 roku Kaganowicz okazał się zbawicielem Żydów: on załatwił ewakuacji wszystkich Żydów z obszarów przygranicznych i ich przesiedlenia daleko na wschód, gdzie mogli czuć się bezpieczni przed Niemcami. Niech Ukraińcy i Rosjanie cierpią pod niemiecką okupacją, a Żydzi będą za każdą cenę chronieni przed trudami i niebezpieczeństwem.

Kaganowicz chwalił się, że oszczędził Żydów po raz drugi w 1953 roku, kiedy Stalin planował wygonić ich z Rosji, a on zorganizował otrucie go. Razem ze swoją siostrą Rozą, która była lekarzem, postarali się zamienić tabletki w apteczce Stalina by dostał wylewu krwi, co w końcu nastąpiło.

Kiedy pogański komunista Nikita Chruszczow na zjeździe Kongresu Partii w 1957 roku oskarżył Kaganowicza o zamordowanie w ciągu swojej kariery 20 mln Rosjan, Kaganowicz nawet temu nie zaprzeczył. Jedynie oskarżył Chruszczowa o to, że jest również mordercą. „Twoje ręce również są poplamione krwią,” powiedział. Chruszczow zwrócił uwagę, że rożnica między nimi była taka, że on tylko wykonywał rozkazy Kaganowicza, który wymyślił politykę masowych morderstw i wydawał rozkazy w tym zakresie.

Jak powiedziałem, jest to fascynująca książka, ta biografia Łazara Kaganowicza, i jeśli naprawdę chcesz uzyskać pewien wgląd w mentalność żydowską, w sposób jaki się usprawiedliwiają, w sposób jaki postrzegają nie-Żydów na świecie, powinieneś ją przeczytać. Kaganowicz chce chwalić się władzą, którą swego czasu miał, a jednocześnie chce uniknąć odpowiedzialność za swoje zbrodnie, widać w niej ten ambiwalentny stosunek w całej książce.

Sprawa jest taka, że Kaganowiczowi udało się uniknąć odpowiedzialności. Miał możliwość przejścia na emeryturę i żyć dalej komfortowo w Moskwie. Został usunięty z Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego w 1957 roku, kiedy stracił pozycję w walce z Chruszczowem i był wyrzucony z Partii Komunistycznej w 1962 roku. Więc Kaganowicz po prostu wycofał się z działalności w dziedzinie masowych zbrodni, potem żył w spokoju i względnym luksusie przez prawie 30 więcej
lat, aż do śmierci w 1991 roku w wieku 98 lat. Nawet publikacja jego biografii przez bratanka w 1987 r., ze wszystkimi rewelacjami o jego zbrodniach, nie doprowadziła go do sali sądowej. Nawet po upadku komunizmu nikt nie wezwał go do rozliczenia się z ludobójstwa popełnionego na narodach rosyjskim i ukraińskim.

Załóżmy, że gdyby nie był Żydem, który zamordował 20 mln pogan a Niemcem oskarżonym o zabójstwo zaledwie 100 Żydów. Można sobie wyobrazić krzyk w mediach na całym świecie, że powinien być postawiony przed sądem i ukarany? Czy można wyobrazić sobie histeryczne żądania zemsty ze strony
Żydów, ciągłe demonstracje przed ambasadami niemieckimi wszędzie? Taka wspaniała okazja aby przypomnieć wszystkim o „holokauście” i jak cierpieli biedni niewinni Żydzi, oraz jak świat teraz jest winien im odszkodowania – taka okazja z pewnością byłaby w pełni wykorzystana. Ale w przypadku Łazara Kaganowicza jest tylko cisza, tylko brak zainteresowania ze strony mediów. Ciekawe, prawda?

Teraz rozumiemy przyczyny tej różnicy, prawda? Rozmawialiśmy o tym kilka razy w tych programach. Rozumiemy że sprawa „holokaustu” jest ważna dla Żydów, ponieważ mogą oni doić świat gojów z miliardów dolarów każdego roku przez utrzymywanie wśród nich poczucia winy za pozwolenie na to co się stało. A my rozumiemy dlaczego Żydzi nie czują się winni za to, że rozpętali na świecie komunizm, tak jak nie czują się winni za zrodzenie potworów takich jak Łazar Kaganowicz. Oni naprawdę wierzą, że liczy się tylko ich życie, nie nasze.

I powinienem jeszcze dodać, że rozumiemy dlaczego Niemcy naprawdę chcieli się pozbyć Żydów przed II wojną światową. I rozumiemy dlaczego Stalin zdecydował w 1953 roku na zostawienie prezentu narodowi rosyjskiemu za który byłby mu na zawsze wdzięczny przez pozbycie się żydostwa ze Związku Radzieckiego.

Tak więc pozostaje pytanie – co możemy zrobić by uwolnić się od Żydów? Co możemy zrobić by wyrwać się z ich śmiertelnego uścisku w jakim trzymają nasze media, przemysł rozrywkowy i nasz system polityczny?

Powyższy tekst pochodzi od dr Williama Pierce – założyciela Sojuszu Narodowego (National Alliance)

Tekst wzięty  z  https://stopsyjonizmowi.wordpress.com/2010/10/31/zydowscy-mordercy-rosyjskiej-rewolucji/